Manowar - Kings of Metal

Umówmy się - istnieją na świecie zespoły, których nazwa automatycznie kojarzy się obciachowo i Manowar jest jednym z tych zespołów. Faceci w gatkach z lamparciej skóry, z mieczami, toporami, młotami bojowymi, śpiewający o tym, że chętnie spalą twoją wioskę, zgwałcą twoje konie i odjadą na twoich kobietach ku chwale Odyna... No na poważnie brać tego nie sposób. Na szczęście sam zespół też nie brał siebie do końca na poważnie, dzięki czemu w latach 80-tych stali się panowie jedną z ikon przeżywającego ówcześnie boom heavy metalu. A wydana w 1988 roku płyta "Kings of Metal" była i ich credo artystycznym i bodaj najlepszą płytą, jaką nagrali w ogóle.

Już sama ilustracja z okładki daje sygnał, że będzie się działo. Umięśniony wojownik z okrwawionym mieczem stoi na górze płomieni i potrzaskanych flag światowych mocarstw. Nie ma to-tamto. Ale otwiera ten album nie szczęk broni, ale ryk harleya, bo tak właśnie brzmi intro do numeru "Wheels of Fire". I generalnie jest to najmniej manowarowy utwór na całym albumie, bo brzmi thrashowo. Generalnie wiem, rok 1988 to było apogeum tego typu grania i nic dziwnego, że Manowar też zapragnęli zostać Slayerem czy inną Metallicą. I nawet udatnie im to wyszło, muszę przyznać. Ale potem mamy już bardziej typową, brytyjską szkołę heavy-metalu (z, co nie powinno dziwić, sporymi wpływami Iron Maiden).

Generalnie nie ma sensu rozpisywać się o każdym utworze z osobna, bo musiałbym napisać to samo : że melodyjne, ale ostre riffy, że galopujące tempa, że na maksa heroiczne teksty przesycone krwią, szczękiem oręża, bitewnym zgiełkiem i większym stężęniem herosów na metr kwadratowy, niż w "Iliadzie". Są tu też dwie patetyczne, ale bardzo fajne ballady z których najbardziej podoba mi się "The Crown And The Ring (Lament Of The Kings)" - monumentalne klawisze, podniosłe chóry...no cymesik. No i jest też kawałek, za który Manowar z pewnością nie pokochały feministki - mam tu na myśli "Pleasure Slave" : She is waiting to kiss my hand / But she will wait for my command, he, he, he :) No, a jeszcze Woman - be my slave / That's your reason to live w refrenie. Niegrzeczni herosi, niegrzeczni. Z drugiej strony taki Conan traktował kobiety identycznie, więc... Aha, ten akurat numer nosi silne piętno starego dobrego Black Sabbath. Mniamuśne.

Jasne, że ta płyta nie musi się wszystkim podobać. Dzisiejsi wielbiciele różnych Behemothów parskną śmiechem. Także tzw. poważni fani metalu oleją "Kings of Metal" ciepłym strumieniem. Jednak jeśli, czytelniku, zdarzyło się, że jesteś po prostu fanem fajnej muzyki i nie znasz jeszcze tego albumu, zachęcam gorąco do sięgnięcia poń. Bo warto. Jak nie dla herosów, krwi i chętnych kobiet, to przynajmniej dla przefajnej i wszystkomającej wersji "Lotu trzmiela" w wersji na bas solo. Hail to the Kings! (of Metal!), a co.